Dit is de hond van John Bradshaw

Bespreek hier boeken over honden.
Laboriginals
Speurneus
Speurneus
Berichten: 2817
Lid geworden op: 31/07/10 21:06
Locatie: Oirschot
Contacteer:

Dit is de hond van John Bradshaw

Ongelezen berichtdoor Laboriginals » 08/09/12 21:58

Kent iemand dit boek?
http://www.nieuwamsterdam.nl/dit-is-de-hond
Het heeft wereldwijd zéér lovende recensies gekregen. Ik heb het daarom maar eens besteld. Wat ik erover lees, is dat het de vloer aanveegt met alle bestaande theorieën over hondengedrag en hondenopvoeding.
Ik ben benieuwd.

Hanneke

lucievd
Hele grote hondenneus
Hele grote hondenneus
Berichten: 1613
Lid geworden op: 01/04/11 18:30
Locatie: Stadskanaal

Ongelezen berichtdoor lucievd » 09/09/12 17:09

Interessant, ik ken het boek niet!
Maar heb even gekeken op de site..leuk verjaardagscadeautje :wink:

MheenLab
Grote hondenneus
Grote hondenneus
Berichten: 831
Lid geworden op: 27/03/12 15:36
Locatie: Apeldoorn
Contacteer:

Ongelezen berichtdoor MheenLab » 10/09/12 06:42

Een eeuw geleden nog moesten de meeste honden werken voor de kost en werden ze gefokt op gezondheid, kracht en aanhankelijkheid. Tegenwoordig wordt er door fokkers meer gelet op uiterlijke kenmerken dan op gezondheid of geschiktheid als huisdier. Bovendien behandelen we honden te vaak als wolven of als harige mensjes.


Vindt het nu al een goed boek (is in bestelling dus), en kan het er ook niet meer als eens ermee zijn :D

Laboriginals
Speurneus
Speurneus
Berichten: 2817
Lid geworden op: 31/07/10 21:06
Locatie: Oirschot
Contacteer:

Ongelezen berichtdoor Laboriginals » 12/09/12 13:57

Hier is het al binnen en ik ben er vanmorgen in begonnen. Ik moet wel waarschuwen... het is geen gemakkelijk boek. De schrijver is een wetenschapper en gewend om uitsluitend wetenschappelijke publicaties te schrijven. Nu is hij bij dit populair-wetenschappelijke boek natuurlijk wel goed geredigeerd, maar het blijft pittige tekst en de lay-out nodigt ook al niet uit: pagina´s lang vol tekst zonder ook maar één witregel :(

Wat ik tot nu toe heb gelezen, stemt mijn verwachtingen hoog. Als ik wat verder ben, zal ik er wel inhoudelijk wat meer over schrijven :)
De aannames die hij in hoofdstuk 1 al meteen onderuithaalt zijn:
- Een hond is géén wolf, ook al hebben beide soorten op 0,02% na identiek DNA. De hond is geëvolueerd uit de wolf, maar is inmiddels een aparte diersoort geworden met een ander gedragspatroon dan de wolf.
- De aanname dat wolven of honden steeds maar bezig zijn om te domineren, klopt ook al niet. Honden zijn helemaal niet bezig om steeds een treetje hoger te komen, net zo min als wolven. Ze leven het liefst in een harmonieus familieverband.
- Als er dan toch een conflictsituatie ontstaat tussen de hond en zijn baas, gebeurt dat op basis van angst en niet van dominantie.

En dat waren nog maar ongeveer de eerste 10 blz. :D Dat belooft nog wat :D

Hanneke

lucievd
Hele grote hondenneus
Hele grote hondenneus
Berichten: 1613
Lid geworden op: 01/04/11 18:30
Locatie: Stadskanaal

Ongelezen berichtdoor lucievd » 12/09/12 16:38

Laboriginals schreef:Hier is het al binnen en ik ben er vanmorgen in begonnen. Ik moet wel waarschuwen... het is geen gemakkelijk boek. De schrijver is een wetenschapper en gewend om uitsluitend wetenschappelijke publicaties te schrijven. Nu is hij bij dit populair-wetenschappelijke boek natuurlijk wel goed geredigeerd, maar het blijft pittige tekst en de lay-out nodigt ook al niet uit: pagina´s lang vol tekst zonder ook maar één witregel :(

Wat ik tot nu toe heb gelezen, stemt mijn verwachtingen hoog. Als ik wat verder ben, zal ik er wel inhoudelijk wat meer over schrijven :)
De aannames die hij in hoofdstuk 1 al meteen onderuithaalt zijn:
- Een hond is géén wolf, ook al hebben beide soorten op 0,02% na identiek DNA. De hond is geëvolueerd uit de wolf, maar is inmiddels een aparte diersoort geworden met een ander gedragspatroon dan de wolf.
- De aanname dat wolven of honden steeds maar bezig zijn om te domineren, klopt ook al niet. Honden zijn helemaal niet bezig om steeds een treetje hoger te komen, net zo min als wolven. Ze leven het liefst in een harmonieus familieverband.
- Als er dan toch een conflictsituatie ontstaat tussen de hond en zijn baas, gebeurt dat op basis van angst en niet van dominantie.

En dat waren nog maar ongeveer de eerste 10 blz. :D Dat belooft nog wat :D

Hanneke


Klinkt erg interessant!
Ga het boek zeker bestellen binnenkort :)
En ach, dat het wetenschappelijk geschreven is dat geeft niet. Ben ik wel gewend :wink:
Ben ook benieuwd wat er in staat over al die theorieen zoals: mens eerst laten eten en dan pas de hond, mens eerst door de deur en dan pas de hond, hond nooit begroeten bij binnenkomst maar negeren want de leider begroet z'n onderdanen niet.
Vraag me af of er over dit soort dingen ook wat in staat, of dat wel waar is of dat het helemaal niet klopt.
Ik zag ook dat het meer dan 400 blz waren of niet?
Nouja, hebben we wat te doen :D

Gebruikersavatar
Knutselsmurf
Technisch beheer
Technisch beheer
Berichten: 3396
Lid geworden op: 03/11/07 14:02
Locatie: Smurfendorp
Contacteer:

Ongelezen berichtdoor Knutselsmurf » 12/09/12 23:04

Ook verkrijgbaar bij Bol.com!
(en dan verdient het forum er ook nog iets aan)
Afbeelding Al smurfende, leert men!

roef
Speurneus
Speurneus
Berichten: 10417
Lid geworden op: 30/09/08 11:29
Locatie: emmeloord

Ongelezen berichtdoor roef » 14/09/12 09:28

zal eens kijken of hij al als digitaalboek te krijgen is......bij Bol nog niet,jammer
:blondkopje: Roef (Matcho) 18-04-2008
:blondkopje: James(Sallyjo`s sunbeam jamie)overleden
:blondkopje: Hidde(Charly van Foreburg) 12-01-2012

Haasje
Middelgrote hondenneus
Middelgrote hondenneus
Berichten: 373
Lid geworden op: 03/04/13 10:04
Locatie: Barneveld

Ongelezen berichtdoor Haasje » 22/04/13 11:06

lucievd schreef:
Laboriginals schreef:Hier is het al binnen en ik ben er vanmorgen in begonnen. Ik moet wel waarschuwen... het is geen gemakkelijk boek. De schrijver is een wetenschapper en gewend om uitsluitend wetenschappelijke publicaties te schrijven. Nu is hij bij dit populair-wetenschappelijke boek natuurlijk wel goed geredigeerd, maar het blijft pittige tekst en de lay-out nodigt ook al niet uit: pagina´s lang vol tekst zonder ook maar één witregel :(

Wat ik tot nu toe heb gelezen, stemt mijn verwachtingen hoog. Als ik wat verder ben, zal ik er wel inhoudelijk wat meer over schrijven :)
De aannames die hij in hoofdstuk 1 al meteen onderuithaalt zijn:
- Een hond is géén wolf, ook al hebben beide soorten op 0,02% na identiek DNA. De hond is geëvolueerd uit de wolf, maar is inmiddels een aparte diersoort geworden met een ander gedragspatroon dan de wolf.
- De aanname dat wolven of honden steeds maar bezig zijn om te domineren, klopt ook al niet. Honden zijn helemaal niet bezig om steeds een treetje hoger te komen, net zo min als wolven. Ze leven het liefst in een harmonieus familieverband.
- Als er dan toch een conflictsituatie ontstaat tussen de hond en zijn baas, gebeurt dat op basis van angst en niet van dominantie.

En dat waren nog maar ongeveer de eerste 10 blz. :D Dat belooft nog wat :D

Hanneke


Klinkt erg interessant!
Ga het boek zeker bestellen binnenkort :)
En ach, dat het wetenschappelijk geschreven is dat geeft niet. Ben ik wel gewend :wink:
Ben ook benieuwd wat er in staat over al die theorieen zoals: mens eerst laten eten en dan pas de hond, mens eerst door de deur en dan pas de hond, hond nooit begroeten bij binnenkomst maar negeren want de leider begroet z'n onderdanen niet.
Vraag me af of er over dit soort dingen ook wat in staat, of dat wel waar is of dat het helemaal niet klopt.
Ik zag ook dat het meer dan 400 blz waren of niet?
Nouja, hebben we wat te doen :D


Bedankt voor de tip Laboriginals! Toen ik jouw berichten las over dominantie in andere topics was ik blij verrast. Het is nog nieuw voor mij, maar ik heb al veel gelezen op websites die hier op het forum genoemd zijn.

Familie en vrienden die commentaar hebben op mijn honden (hij is dominant want ..) reageren met een mond vol tanden op deze info :lol: . Eigenlijk niet heel grappig want het zal nog wel even duren voordat dit een geaccepteerd idee is (bij wetenschappelijke ondervindingen duurt het gemiddeld 20 jaar :shock: ).

Het is mooi dat de dominantie theorie wordt verworpen maar daar moet wel iets voor in de plaats komen volgens mij. Ik wil niets liever dan op een manier met mijn honden omgaan dat ze gelukkig zijn.

Ik zie dat dit een wat ouder topic is. Hoe zit het met dat wachten bij de deur, het eten etc. volgens John Bradshaw? Daar ben ik heel benieuwd naar!

Ik heb hem natuurlijk besteld, ik kijk ernaar uit!
Groetjes, Linette
If I could be half the person my dog is, I'd be twice the human I am.

Laboriginals
Speurneus
Speurneus
Berichten: 2817
Lid geworden op: 31/07/10 21:06
Locatie: Oirschot
Contacteer:

Ongelezen berichtdoor Laboriginals » 01/05/13 09:37

Mijn boek is helaas ten prooi gevallen aan een pup, dus ik heb het nooit helemaal kunnen uitlezen :D

John Bradshaw heeft dezelfde opvattingen over ´huisregels´ als wat je kunt lezen in andere artikelen: huisregels zijn natuurlijk prima, maar hebben niks te maken met dominantie.

Voor degenen die meelezen en niet weten waar we het over hebben, kopieer ik nog even een stukje tekst in uit een andere publicatie:

´Laten wij nu deze nieuwe onderzoeken in de wetenschap der hondachtigen even neerleggen en onze blik verleggen naar ons eigen, persoonlijke exemplaar – dat wellicht in de tijd die u aan dit artikel wijdde, heeft gebruikt om een niet-afgesloten vuilnisemmer te plunderen of enkele zakken heeft gerold ;-).

Een en ander nog eens samenvattend, weten we nu het volgende:
Het leven in een roedel is helemaal niet wat wij ons tot nu toe hadden voorgesteld en lijkt niet op wat wij altijd hebben gebruikt als basis voor het samenleven met onze honden. De "roedelleiders" zijn niets anders dan zorgzame ouders. Conflicten zijn er hooguit wanneer deze dieren in gevangenschap onder stress leven. Geregelde rangordeconflicten, het streven naar de macht, autoritair gedoe en het afdwingen van gehoorzaamheid komen binnen een wolvenfamilie niet voor.
Roedelverbanden zijn voor onze eigen viervoeters helemaal niet zo belangrijk. Het zijn weliswaar sociale wezens en zij kunnen in groepen samenleven, maar vanuit hun ontstaansgeschiedenis zijn zij erop geprogrammeerd op de vuilnisbelten van de mens te wachten tot hun eten zich aandient en daarbij puur hun eigen belang te dienen. Zij zijn weliswaar verwant aan de wolf, maar het zijn geen wolven en zij denken dan ook anders.

Zelfs al nemen wij de familie-idylle van de wolvenroedel als voorbeeld voor de verhouding met onze hond, dan nog weten wij nu dat roedelstructuren en rangorde nauwelijks van belang zijn als uitgangspunt voor hondengedrag en geen maatstaf kan vormen voor ons samenleven met onze viervoetige vrienden.

Natuurlijk werpt dit direct een hele hoop nieuwe vragen op. Wat heeft dan wel invloed op ons samenleven met onze honden? Volgens welke principes gedraagt de hond zich dan? En hoe kunnen wij dan samen verder? Het zou gewaagd zijn dit in een paar regeltjes uiteen te willen zetten. Je kunt echter ver komen als je één ding weet:

Honden zijn egoïsten...

Dat is op zich helemaal niet negatief. Het zijn misschien wel de meest beminnelijke egoïsten die wij kennen. Bovendien zijn ze uiterst vriendelijk en in de regel vermijden ze liever conflicten. Maar je moet er wel van doordrongen zijn: honden doen en herhalen datgene dat voor hen loont, en zij laten dat wat geen succes oplevert. Honden zijn op hun eigen voordeel uit en pakken dat wat ze kunnen. Hierbij is geen enkele sprake van kwade wil. Ze verschillen hierbij geenszins van enig ander levend wezen – inclusief de mens!

Maar wees niet bang. Wij zijn niet willoos aan hun doen en laten overgeleverd. Feitelijk geldt het omgekeerde. Want uiteindelijk hebben WIJ alles in de hand wat onze hond interesseert. Wij beschikken over alles wat zij nodig hebben: voer, aandacht, een dak boven het hoofd, veiligheid en zekerheid. Dit beheren wij allemaal. Men noemt dit 'controle over de bronnen'. Deze 'bronnen' kunnen wij nuttig gebruiken. Wij gebruiken ze als ruilmiddel om de hond ertoe te brengen met ons samen te werken. "Als jij doet wat IK wil, dan krijg jij wat JIJ wilt". Als wij de regels hiervoor bepalen, werkt onze hond graag met ons mee. Feitelijk is de hond op zijn eigen voordeel uit – en daarbij kan hij op geen enkele manier om ons heen. Eigenlijk heel erg eenvoudig, toch?

... en honden zijn geheel aan ons overgeleverd!

Daarbij moeten wij één ding niet vergeten. Juist omdàt wij controle over alle bronnen hebben en daarmee de beschikking hebben over alles wat in een hondenleven belangrijk is, dragen wij een enorme verantwoordelijkheid voor alles wat er in het leven van de hond gebeurt. Wij zijn het onze hond verschuldigd om bewust en verantwoordelijk met hem om te gaan. Dat heeft niets met 'roedelleiderschap' of 'dominantie' te maken. Het heeft alles te maken met het feit dat ons een levend wezen is toevertrouwd, waarbij wij beschikken over zijn lot. Wij bepalen het hele leven van onze hond. Daarmee zijn wij hem verplicht om ons diepgaand bezig te houden met zijn gezondheid en zijn natuurlijke behoeften.

Onze honden communiceren voortdurend met ons. Zij vertellen ons continu hoe ze zich voelen, wat zij willen, wat hen bang maakt, wat zij leuk vinden. Zij kunnen niet anders. Alleen hebben WIJ er soms problemen mee om naar ze te luisteren en te begrijpen wat ze ons vertellen. Maar al te snel levert het rangordemodel in ons achterhoofd allerlei verklaringen op voor het gedrag van onze hond, die ertoe leiden dat wij onze hond soms totaal verkeerd begrijpen of hem zelfs onrecht aandoen en hem lichamelijk of mentaal onder druk zetten. Als onze gedachten niet meer voortdurend in cirkeltjes rondom dominantie en rangorde draaien, kunnen wij veel beter zien wat er nu ècht in onze viervoeters omgaat. En dan kunnen wij het ons veroorloven om onze hond met begrip te benaderen. Wij hoeven dan niet bang te zijn 'zwakte' te tonen en onze positie in de 'rangorde' te verliezen.

Was er niet nog iets...?

Misschien herinnert u zich nog de hond uit de inleiding. Die hond met de zogenaamde dominante gedragingen, met kleine en grote problemen. Ons verhaal over dominantie heeft u misschien een beetje helpen begrijpen dat 'dominantie' geen verklaring vormt voor ieder hondenprobleem. Wij geven hier enkele voorbeelden hoe gedrag gedrag dat maar al te vaak als 'dominantieprobleem' wordt betiteld, op een andere manier verklaard kan worden. De nadruk ligt op "kan worden", want geen enkel gedrag laat zich over één kam scheren en universele verklaringen voor een gedrag bestaan niet. Ter zake:
De hond die graag op de bank ligt... streeft niet naar macht, maar is vermoedelijk gewoon op comfort gesteld. Als onverbeterlijke egoïst probeert hij om deze voor hem uiterst aangename plek op slinkse wijze te veroveren. Een andere hond heeft misschien heel andere voorkeuren. Zo zal een Newfoundlander met zijn dikke vacht waarschijnlijk de voorkeur geven aan de koele tegelvloer op de grond boven het warme plekje op de bank voor de open haard. En wel om precies dezelfde redenen: comfort.
De hond die als eerste door de deur sprint... is mogelijk nogal opgewonden als hij wordt uitgelaten en zijn eigenaar heeft hem nooit geleerd om te wachten bij de deur. Als de eigenaar dit belangrijk vindt, is het dus niet de fout van de hond, maar die van de eigenaar zelf.
De hond die soms niet luistert... heeft waarschijnlijk nog niet genoeg met zijn mens geoefend. Wil een oefening bij alle soorten afleidingen lukken, dan is veel training nodig!
Misschien verwachten wij op dat moment het onmogelijke van onze hond – en daar trekken wij vervolgens de conclusie uit dat hij 'ongehoorzaam' is. Daarbij straffen wij hem voor ONS EIGEN verzuim en bestempelen hem op de koop toe als 'dom' of 'dominant'.
De hond die zijn voer verdedigt... is absoluut geen tiran die maling aan ons heeft en die strijdt om de macht in de roedel. Meestal is de hond gewoon bang dat iets van hem wordt weggepakt. Meestal komt dit door slechte ervaringen in het verleden – en wel met ons, mensen.
De hond die uitvalt naar soortgenoten... daarvan wordt meestal teveel van gevraagd, terwijl hij onzeker is in de omgang met andere honden of zelfs bang is voor ze. Hebben wij hem misschien onvoldoende gesocialiseerd? Misschien heeft hij stress door de manier waarop zijn dagelijks leven is ingericht en uit hij die spanning op deze manier? Misschien hebben wij hem onbewust onder druk gezet, omdat wij hem voor zijn 'foute gedrag' gestraft hebben en de situatie voor hem alleen maar erger hebben gemaakt?
Agressief gedrag naar mensen of honden heeft bijna altijd met angst of stress te maken. Op zo’n moment hebben wij een of meerdere signalen waarmee de hond om hulp vroeg, over het hoofd gezien.

Als wij dit soort verbanden begrijpen, zijn wij in staat om onze honden eerlijker te behandelen. Wij kunnen het hoofd koel houden en rustiger bepalen wat de oorzaak is voor een of ander probleem of gedrag. Zo kunnen we meerdere oplossingen bedenken die de hond in zijn recht laten. Bovendien zorgt deze kennis voor een betere kwaliteit van onze omgang met onze honden.

In uw persoonlijke omgang met uw hond...

wordt het samenzijn veel aangenamer, als de dreiging van dominantie niet voortdurend alles beïnvloedt wat u en uw hond doen.

Samenvattend:

Wij mogen gerust onze honden op de bank laten als wij dat willen. Hierdoor komt onze status niet in gevaar. Of wij nu eerst eten of de hond, maakt ook niets uit. Natuurlijk is het wel belangrijk dat wij bepaalde regels stellen. Deze regels geven de hond zekerheid en veiligheid en zij zorgen ervoor dat we fijn met elkaar kunnen samenleven. Net als in ieder huishouden: als geregeld is wie 's morgens als eerste in de badkamer mag, is iedereen tevreden. Daarbij is de eerste die gaat niet noodzakelijk degene met de meeste privileges. De een gaat graag vroeger, de ander ligt liever nog ietsje langer in zijn nest. Het voordeel is dat u in uw persoonlijke omgang met uw hond de vrijheid hebt om te bepalen of u degene bent die als eerste gaat, of dat u nog even blijft liggen ;-).

Tegenover dat recht staan echter ook plichten, namelijk om ervoor te zorgen dat uw hond het goed heeft en dat zijn behoeften bevredigd worden – en dat u let op wat hij u te vertellen heeft.
´

In dit stukje staat i.m.o. ook het antwoord op jouw vraag: als honden niet steeds bezig zijn met de ranghogere worden, waar zijn ze dan wel mee bezig? Het antwoord lijkt simpel: met zichzelf. Met proberen hun leven zo aangenaam mogelijk te maken (net als wijzelf :) ). En daarvoor hebben ze ons nodig, want wij hebben de controle over hun voedsel, spelen, uitgaan, trainen, de huisregels etc. Dus houden ze ons goed in de gaten en proberen ze ons duidelijk te maken wat ze willen. Honden zijn de enige diersoort die de taal van een andere diersoort (de mens) begrijpt, althans gedeeltelijk. Ze begrijpen onze oogsignalen, onze handgebaren, onze lichaamshouding, onze stemming.

Daar komt nog wel iets bij, wat niet met zoveel woorden in dit stukje wordt genoemd, maar wat je wel in andere publicaties leest. Honden leren ook vanuit emoties. Ze zijn in staat sterke emotionele bindingen aan te gaan met elkaar en met ons. Hun gedrag wordt ook door die emotionele bindingen bepaald. In zekere zin is dat natuurlijk ook eigenbelang, want aandacht en affectie krijgen van een ander is voor een sociaal wezen ook van levensbelang. Dus ook dit past het in het idee: honden handelen vanuit eigenbelang.

Hanneke

Haasje
Middelgrote hondenneus
Middelgrote hondenneus
Berichten: 373
Lid geworden op: 03/04/13 10:04
Locatie: Barneveld

Ongelezen berichtdoor Haasje » 02/05/13 00:03

Bedankt voor je reactie! Ik ben nu op p. 50 en ik vind het heel interessant! Ben er erg blij mee omdat het antwoord geeft op veel vragen. De bovenstaande beschrijving geeft inderdaad antwoord op mijn vraag: de door jouw opgestelde regels zijn er niet om voortdurend de rangorde te bevestigen, wel om op een prettige manier met je hond samen te leven.

Lichamelijk corrigeren is dus per definitie verkeerd omdat je je macht dan probeert uit te oefenen door dwang (oftewel angstige gevoelens op te roepen). Mijn tante had tien jaar geleden twee flatcoat retrievers die ze als pups kreeg. Zij en haar man gingen met ze op (jacht)training. Daar leerden ze onder andere bij wijze van correctie om de hond in zijn oor te knijpen (met nagel). Ze hielden ze trouwens in de garage ivm eventuele viezigheid in huis. Ik was toen best jong en kwam er niet zo vaak. Ze zijn na 4 jaar gescheiden en de honden zijn toen naar een andere eigenaar gegaan. Nu ik honden heb en haar en andere familieleden spreek ben ik dit te weten gekomen. Mijn oom die zelf een onwijs lieve en makkelijke bull terriër heeft gehad zei dat deze flatcoats heel nerveus waren. Voor zover ik weet zijn deze honden niet nerveus omdat het hun karakter is. Er zijn vast heel veel voorbeelden, maar ik vond dit voor mijzelf een bevestiging van wat Bradshaw zegt in zijn boek.

Ik denk dat iedereen dit zou moeten lezen! De taal van Bradshaw vraagt om concentratie, maar het is echt boeiende en belangrijke informatie voor de hondenliefhebber.

Nogmaals bedankt voor de tip!
Groetjes, Linette
If I could be half the person my dog is, I'd be twice the human I am.


Terug naar “Hondenboeken”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast