Verslag OWT te Borculo
Geplaatst: 01 mei 2012, 15:59
Verslag OWT Borculo d.d. 28 april 2012
Op zaterdag 28 april 2012 hebben Chica en ik meegedaan aan de OWT te Borculo, die werd georganiseerd door de NRC (Nederlandse Retriever Club). Het feit dat wij twee weken eerder 3e waren geworden bij de WT vd Goldens gaf ons enig vertrouwen in een goede afloop, maar de strenge keuringsregels die gehanteerd worden op een OWT zorgden toch tot de nodige nervositeit. Hieronder een verslag van de Proeven (in de volgorde als door ons afgelegd) en onze verrichtingen:
Proef 2: Walk up (keurmeester: Diaan de Rooij)
Onze eerste proef was direct een behoorlijk pittige. Je staat in een weiland met een andere deelnemer bij de KM en doet samen een walk up. Tijdens de walk up wordt na enkele meters achter je geschoten. Na het schot draai je om en wordt er zichtbaar voor de hond nog een keer geschoten richting een gebiedje in het gras waarin reeds enkele dummies liggen. De hond dient dus te markeren op het schot. Die dummy mag gehaald worden door de (initieel) rechter hond. Als de dummy binnen is, draai je weer 180` en wordt de walk up in dezelfde richting voortgezet. Na enkele meters wordt op schot (met een dummy launcher) vanaf de rechterkant van het weiland een dummy zichtbaar voor de hond in het gras geworpen. Die mag worden gehaald door de linkerhond, waarbij hij dus schuin voor de rechter hond langs gaat. Als ook die dummy binnen is, wordt na wisseling van plaats dezelfde proef herhaald.
De moeilijkheid zit in deze proef op het netjes volgen tijdens de walk up., de steadyness/het postgedrag bij het uitsturen van de andere hond (vooral als de linkerhond op rechts de dummy haalt en dus voor de rechterhond langs schiet), het enkele op schot moeten markeren en markeren op afstand in hoog gras.
Deze proef bleek voor de eersten in mijn groep (groep 2) te pittig en leidde bij vier van de eerste vijf honden tot een nul. Dat kwam met name omdat de rechter (markeer)dummy door het hoge gras maar moeilijk te vinden was (weinig verwaaiing). Als de honden kennelijk niet helemaal goed gemarkeerd hadden en aan het zoeken sloegen, dwaalden ze al snel van de valplek af en konden daarin dan alleen nog met het nodige dirigeerwerk in terug gebracht worden.
Chica deed deze proef gelukkig perfect. Ze volgde netjes, ging netjes en steady aan de voet zitten op schot, bleef netjes zitten bij het uitsturen van de andere hond, markeerde goed op schot en had de rechterdummy gelukkig ook perfect gemarkeerd. Omdat ik (gezien de moeilijkheden bij de eerdere deelnemers) het risico niet wilde lopen dat ze de rechterdummy überhaupt niet zou markeren, omdat ze mij zou zitten aankijken (dat doet ze nog te vaak), had ik hoorbaar “let op” gezegd. Dat mag bij een OWT niet en leidde tot een vermaning van de KM en puntenaftrek. Resultaat: 17 punten.
Proef 3: dubbele markeer (KM: Dick Heijman)
Je staat aan de voet van een redelijk open stoppelig veld, met aan de rechterkant een wat hogere rand en daarachter wat lage dennenboompjes. Op schot wordt eerst vanaf links een dummy zichtbaar midden op het veld geworpen en daarna volgt aan de rechterkant een schot en wordt een dummy zichtbaar achter de rand in het strookje tussen de rand en de dennenboompjes gegooid. Volgorde vrij.
In feite was dit een redelijk simpele dubbele markeer, maar kennelijk hadden sommige honden toch de nodige moeite om goed de diepte te bepalen door de rand aan de rechterkant. Ze schoten dan te ver door en gingen tussen de dennenboompjes zoeken. Verder moesten ze de valplaats van de andere dummy dan degene die ze als 1e haalden onthouden hebben (Memory apport). Wellicht door wat zenuwen was ik vergeten om zelf de dummies te markeren (dat zal ik mijzelf beter moeten aanleren), maar Chica had dat gelukkig wel goed gedaan en de beide dummies waren dan ook snel binnen. Resultaat: 18 punten.
Proef 4: dubbele markeer voor en achter.
Je staat bij de KM in het midden van een grasstrook met aan beide kanten wat lage aanplant. Aan de linkerkant is een drooggevallen vennetje met jonge loten. De grasstrook buigt links (in een hoek) om het vennetje heen (L-vorm). Op schot wordt voor je een dummy zichtbaar in die hoek op het gras gegooid. Vervolgens draai jij je met hond 180` om en wordt er wederom op schot en zichtbaar een dummy in wat jonge aanplant geworpen. Je draait weer 180`en zet je hond dan op de eerst geworpen dummy in. Als die binnen is, draai je weer 180’ en zet je hond op de 2e dummy in.
De moeilijkheid zit hem er in deze proef in dat de hond netjes moet meedraaien na het markeren van de 1e dummy en dat nogmaals moet doen na het markeren van de 2e dummy. Ook hier geldt weer dat de 2e dummy een Memory is. Rust op post en goed heelwork was dus het belangrijkst deze proef.
Ik was natuurlijk super tevreden over de eerste twee proeven, maar deze proef ging helaas wat minder goed. Chica toonde al onrustig postgedrag bij het aflijnen, waarbij ze zich uit de lus worstelde en gelijk in de starthouding iets schuin voor mij ging zitten. Omdat ik weet dat zij gaat piepen (verzet toont) als ik haar dan terug haal en piepen op een OWT gelijk tot een nul leidt, durfde ik het niet aan om haar terug te halen. Na het schot en de markeer moesten we ons omdraaien en ging ze (voor mij) hoorbaar in verzet. Hetzelfde gold toen we ons na het markeren van de 2e dummy weer moesten omdraaien om haar op de 1e dummy in te kunnen zetten. Mijns inziens werd er duidelijk hoorbaar protestgeluid gemaakt, maar kennelijk hoorde de KM dat niet, of vond het niet genoeg voor uitsluiting. Het was in elk geval onrustig post gedrag waar we hard aan zullen moeten gaan werken, want dat verbale verzet toont ze vaker bij het omdraaien of meedraaien naar een andere plek dan waar zij naar toe wil. Ook zat ze mij verwachtingsvol aan te kijken, terwijl de 2e dummy gegooid werd en had zij die dus niet op zicht gemarkeerd. De 1e dummy was gelukkig goed gemarkeerd en onthouden, want die kwam snel binnen. Voor het binnenbrengen van de 2e dummy (tussen de jonge loten) heb ik haar wel wat meer moeten handelen, maar ook die kwam na het nodige zoeken gelukkig binnen. Resultaat: 15 punten
Proef 5: De hindernisproef (KM: Marcel van Rooijen)
Je staat met de KM op een bospad ongeveer 10 meter voor een houten hek van 70 cm hoog. De proef begint terwijl je met je gezicht en de hond richting het open bospad staat. Daar wordt op ongeveer 20-30 meter afstand op schot een dummy op het bospad gegooid. Daarna draai jij en je hond je om en wordt achter het hek op schot eveneens een dummy op het bospad gegooid. Volgorde vrij.
Helaas hadden Chica en ik nog nooit eerder zo’n hoog en massief hek als hindernis geoefend en gezien de eerdere ervaring met het omdraaien op de vorige proef, vreesde ik met ernstige vrezen dat wij daar wel eens ons Waterloo zouden kunnen vinden. In feite is het een simpele proef als je hond rustig blijft bij het omdraaien en enige ervaring heeft met hindernissen zoals deze, maar dat was bij ons helaas niet het geval. Ook hier vertoonde Chica al bij het loshalen van het jachtlijntje onrustig postgedrag en ging weer iets schuin naast mij in de starthouding klaar zitten. Wederom hoorbaar protest bij het (nog) niet mogen halen, omdat wij ons moesten omdraaien richting hek, waarbij zij ook niet netjes naast mij aan de voet ging zitten, maar we mochten nog door… Logischerwijs besloot ik haar eerst naar het apport achter het hek te sturen, maar Chica bleef in vertwijfeling voor het grote hek hangen. Zij heeft er diverse keren langs gelopen om te kijken of ze niet ergens een gaatje kon vinden en begon toen weer te piepen, omdat ze wel graag wilde, maar niet wist hoe. Dat was de KM volkomen terecht te veel en dus een nul. Uiteindelijk sprong ze toch nog over het hek en weer terug en de 2e dummy was een formaliteit. Die werd echter voor mij op de grond neergelegd, omdat ik met de KM stond te praten. Ook weer een leermomentje: niet met de KM praten en op je hondje blijven letten, totdat de proef helemaal af is. Uiteraard was ik teleurgesteld dat wij door de nul niet meer in aanmerking kwamen voor een certificaat, maar op de beslissing van de Km was niets af te dingen en wij waren de proef daarvoor al door het oog van de naald gegaan. Resultaat: 0 punten.
Proef 1: Markeer over water
Je staat met de KM voor een kanaal waarbij aan de overkant op schot een dummy in het hoger gelegen weiland aan de overkant wordt geworpen. De hond kan de precieze valplaats niet zien en als de hond het kleine walletje over is en het weiland in gaat, kun je de hond zelf ook niet meer zien. Het is dan verder aan de hond, want bijsturen is niet meer mogelijk. Na het uitsturen gaat de KM hoger op de dijkrand staan en kan dan wel de verrichtingen van de hond zien.
Na het behalen van de nul was de spanning weg en door het toch wel lange wachten en het feit dat vele deelnemers al klaar waren, kwam deze proef er een beetje als een toetje achter aan. Chica markeerde op het schot en ging met een reuze snoekdijk te water en vlot het weiland in. Tot twee maal toe verscheen ze echter leeg weer aan de rand van het weiland voor het prikkeldraad, maar na de 2e keer kwam ze gelukkig met de dummy terug. Volgens de KM was ze redelijk in de buurt gekomen van de valplek, maar was ze al snel een stuk wijder gaan zoeken toen ze niet snel succes had. Het zoekwerk was ook niet heel systematisch geweest (niet revieren in slagen, maar kriskras zoeken). Gelukkig was voor de KM het zoekwerk en plezier het belangrijkste en het afgeven van secundair belang, want Chica schudde zich uit voordat ze de dummy afgegeven had. Resultaat: 13 punten
Al met al weer een erg leuke en leerzame dag met veel goede, maar ook de nodige leermomenten.
J&C
Op zaterdag 28 april 2012 hebben Chica en ik meegedaan aan de OWT te Borculo, die werd georganiseerd door de NRC (Nederlandse Retriever Club). Het feit dat wij twee weken eerder 3e waren geworden bij de WT vd Goldens gaf ons enig vertrouwen in een goede afloop, maar de strenge keuringsregels die gehanteerd worden op een OWT zorgden toch tot de nodige nervositeit. Hieronder een verslag van de Proeven (in de volgorde als door ons afgelegd) en onze verrichtingen:
Proef 2: Walk up (keurmeester: Diaan de Rooij)
Onze eerste proef was direct een behoorlijk pittige. Je staat in een weiland met een andere deelnemer bij de KM en doet samen een walk up. Tijdens de walk up wordt na enkele meters achter je geschoten. Na het schot draai je om en wordt er zichtbaar voor de hond nog een keer geschoten richting een gebiedje in het gras waarin reeds enkele dummies liggen. De hond dient dus te markeren op het schot. Die dummy mag gehaald worden door de (initieel) rechter hond. Als de dummy binnen is, draai je weer 180` en wordt de walk up in dezelfde richting voortgezet. Na enkele meters wordt op schot (met een dummy launcher) vanaf de rechterkant van het weiland een dummy zichtbaar voor de hond in het gras geworpen. Die mag worden gehaald door de linkerhond, waarbij hij dus schuin voor de rechter hond langs gaat. Als ook die dummy binnen is, wordt na wisseling van plaats dezelfde proef herhaald.
De moeilijkheid zit in deze proef op het netjes volgen tijdens de walk up., de steadyness/het postgedrag bij het uitsturen van de andere hond (vooral als de linkerhond op rechts de dummy haalt en dus voor de rechterhond langs schiet), het enkele op schot moeten markeren en markeren op afstand in hoog gras.
Deze proef bleek voor de eersten in mijn groep (groep 2) te pittig en leidde bij vier van de eerste vijf honden tot een nul. Dat kwam met name omdat de rechter (markeer)dummy door het hoge gras maar moeilijk te vinden was (weinig verwaaiing). Als de honden kennelijk niet helemaal goed gemarkeerd hadden en aan het zoeken sloegen, dwaalden ze al snel van de valplek af en konden daarin dan alleen nog met het nodige dirigeerwerk in terug gebracht worden.
Chica deed deze proef gelukkig perfect. Ze volgde netjes, ging netjes en steady aan de voet zitten op schot, bleef netjes zitten bij het uitsturen van de andere hond, markeerde goed op schot en had de rechterdummy gelukkig ook perfect gemarkeerd. Omdat ik (gezien de moeilijkheden bij de eerdere deelnemers) het risico niet wilde lopen dat ze de rechterdummy überhaupt niet zou markeren, omdat ze mij zou zitten aankijken (dat doet ze nog te vaak), had ik hoorbaar “let op” gezegd. Dat mag bij een OWT niet en leidde tot een vermaning van de KM en puntenaftrek. Resultaat: 17 punten.
Proef 3: dubbele markeer (KM: Dick Heijman)
Je staat aan de voet van een redelijk open stoppelig veld, met aan de rechterkant een wat hogere rand en daarachter wat lage dennenboompjes. Op schot wordt eerst vanaf links een dummy zichtbaar midden op het veld geworpen en daarna volgt aan de rechterkant een schot en wordt een dummy zichtbaar achter de rand in het strookje tussen de rand en de dennenboompjes gegooid. Volgorde vrij.
In feite was dit een redelijk simpele dubbele markeer, maar kennelijk hadden sommige honden toch de nodige moeite om goed de diepte te bepalen door de rand aan de rechterkant. Ze schoten dan te ver door en gingen tussen de dennenboompjes zoeken. Verder moesten ze de valplaats van de andere dummy dan degene die ze als 1e haalden onthouden hebben (Memory apport). Wellicht door wat zenuwen was ik vergeten om zelf de dummies te markeren (dat zal ik mijzelf beter moeten aanleren), maar Chica had dat gelukkig wel goed gedaan en de beide dummies waren dan ook snel binnen. Resultaat: 18 punten.
Proef 4: dubbele markeer voor en achter.
Je staat bij de KM in het midden van een grasstrook met aan beide kanten wat lage aanplant. Aan de linkerkant is een drooggevallen vennetje met jonge loten. De grasstrook buigt links (in een hoek) om het vennetje heen (L-vorm). Op schot wordt voor je een dummy zichtbaar in die hoek op het gras gegooid. Vervolgens draai jij je met hond 180` om en wordt er wederom op schot en zichtbaar een dummy in wat jonge aanplant geworpen. Je draait weer 180`en zet je hond dan op de eerst geworpen dummy in. Als die binnen is, draai je weer 180’ en zet je hond op de 2e dummy in.
De moeilijkheid zit hem er in deze proef in dat de hond netjes moet meedraaien na het markeren van de 1e dummy en dat nogmaals moet doen na het markeren van de 2e dummy. Ook hier geldt weer dat de 2e dummy een Memory is. Rust op post en goed heelwork was dus het belangrijkst deze proef.
Ik was natuurlijk super tevreden over de eerste twee proeven, maar deze proef ging helaas wat minder goed. Chica toonde al onrustig postgedrag bij het aflijnen, waarbij ze zich uit de lus worstelde en gelijk in de starthouding iets schuin voor mij ging zitten. Omdat ik weet dat zij gaat piepen (verzet toont) als ik haar dan terug haal en piepen op een OWT gelijk tot een nul leidt, durfde ik het niet aan om haar terug te halen. Na het schot en de markeer moesten we ons omdraaien en ging ze (voor mij) hoorbaar in verzet. Hetzelfde gold toen we ons na het markeren van de 2e dummy weer moesten omdraaien om haar op de 1e dummy in te kunnen zetten. Mijns inziens werd er duidelijk hoorbaar protestgeluid gemaakt, maar kennelijk hoorde de KM dat niet, of vond het niet genoeg voor uitsluiting. Het was in elk geval onrustig post gedrag waar we hard aan zullen moeten gaan werken, want dat verbale verzet toont ze vaker bij het omdraaien of meedraaien naar een andere plek dan waar zij naar toe wil. Ook zat ze mij verwachtingsvol aan te kijken, terwijl de 2e dummy gegooid werd en had zij die dus niet op zicht gemarkeerd. De 1e dummy was gelukkig goed gemarkeerd en onthouden, want die kwam snel binnen. Voor het binnenbrengen van de 2e dummy (tussen de jonge loten) heb ik haar wel wat meer moeten handelen, maar ook die kwam na het nodige zoeken gelukkig binnen. Resultaat: 15 punten
Proef 5: De hindernisproef (KM: Marcel van Rooijen)
Je staat met de KM op een bospad ongeveer 10 meter voor een houten hek van 70 cm hoog. De proef begint terwijl je met je gezicht en de hond richting het open bospad staat. Daar wordt op ongeveer 20-30 meter afstand op schot een dummy op het bospad gegooid. Daarna draai jij en je hond je om en wordt achter het hek op schot eveneens een dummy op het bospad gegooid. Volgorde vrij.
Helaas hadden Chica en ik nog nooit eerder zo’n hoog en massief hek als hindernis geoefend en gezien de eerdere ervaring met het omdraaien op de vorige proef, vreesde ik met ernstige vrezen dat wij daar wel eens ons Waterloo zouden kunnen vinden. In feite is het een simpele proef als je hond rustig blijft bij het omdraaien en enige ervaring heeft met hindernissen zoals deze, maar dat was bij ons helaas niet het geval. Ook hier vertoonde Chica al bij het loshalen van het jachtlijntje onrustig postgedrag en ging weer iets schuin naast mij in de starthouding klaar zitten. Wederom hoorbaar protest bij het (nog) niet mogen halen, omdat wij ons moesten omdraaien richting hek, waarbij zij ook niet netjes naast mij aan de voet ging zitten, maar we mochten nog door… Logischerwijs besloot ik haar eerst naar het apport achter het hek te sturen, maar Chica bleef in vertwijfeling voor het grote hek hangen. Zij heeft er diverse keren langs gelopen om te kijken of ze niet ergens een gaatje kon vinden en begon toen weer te piepen, omdat ze wel graag wilde, maar niet wist hoe. Dat was de KM volkomen terecht te veel en dus een nul. Uiteindelijk sprong ze toch nog over het hek en weer terug en de 2e dummy was een formaliteit. Die werd echter voor mij op de grond neergelegd, omdat ik met de KM stond te praten. Ook weer een leermomentje: niet met de KM praten en op je hondje blijven letten, totdat de proef helemaal af is. Uiteraard was ik teleurgesteld dat wij door de nul niet meer in aanmerking kwamen voor een certificaat, maar op de beslissing van de Km was niets af te dingen en wij waren de proef daarvoor al door het oog van de naald gegaan. Resultaat: 0 punten.
Proef 1: Markeer over water
Je staat met de KM voor een kanaal waarbij aan de overkant op schot een dummy in het hoger gelegen weiland aan de overkant wordt geworpen. De hond kan de precieze valplaats niet zien en als de hond het kleine walletje over is en het weiland in gaat, kun je de hond zelf ook niet meer zien. Het is dan verder aan de hond, want bijsturen is niet meer mogelijk. Na het uitsturen gaat de KM hoger op de dijkrand staan en kan dan wel de verrichtingen van de hond zien.
Na het behalen van de nul was de spanning weg en door het toch wel lange wachten en het feit dat vele deelnemers al klaar waren, kwam deze proef er een beetje als een toetje achter aan. Chica markeerde op het schot en ging met een reuze snoekdijk te water en vlot het weiland in. Tot twee maal toe verscheen ze echter leeg weer aan de rand van het weiland voor het prikkeldraad, maar na de 2e keer kwam ze gelukkig met de dummy terug. Volgens de KM was ze redelijk in de buurt gekomen van de valplek, maar was ze al snel een stuk wijder gaan zoeken toen ze niet snel succes had. Het zoekwerk was ook niet heel systematisch geweest (niet revieren in slagen, maar kriskras zoeken). Gelukkig was voor de KM het zoekwerk en plezier het belangrijkste en het afgeven van secundair belang, want Chica schudde zich uit voordat ze de dummy afgegeven had. Resultaat: 13 punten
Al met al weer een erg leuke en leerzame dag met veel goede, maar ook de nodige leermomenten.
J&C
)
