Labradorforum

pak van mijn hart dat alles goed is afgelopen geef die bruine een dikke pakkerd van ons en lebbers van de meiden

OMG... Bij het lezen van je post zat mijn hart in m'n keel.
Wat zal je geschrokken zijn zeg
Fijn dat hij nu geen last meer heeft.
Geef die pretbek maar een dikke knuffel en neem er zelf ook 1

Wat vreselijk zeg, dit is echt slecht voor je hart! Gelukkig gaat het weer goed met het ventje, lekker verwennen!!

Dorette, wat vreselijk!!! Gelukkig gaat je kanjertje nu weer goed, maar pff.. aan sommige scenario's moet je niet denken. Dikke knuffel voor jullie.

zo jakkes, das goed afgelopen dan.
sterkte en geef um maar dikke knufel van me

Zo dat is schrikken zeg gelukkig was je er op tijd bij en gaat het weer goed

Dat is écht om je rot te schrikken.... ik kan mij voorstellen dat dat nog wel een paar dagen zal nazinderen.....
Het is inderdaad een geluk dat het gebeurde toen je nog niet weg was.
Gelukkig heeft de DA hem goed kunnen helpen en zal het nu wel goedkomen met hem..... bij zoiets merk je nogmaals wat voor impact een hond op je leven heeft

Ik heb het ook meegemaakt toen wobbe twee jaar geleden 's morgens bij het opstaan wezenloos bleef liggen en niets wou, niet eten, niet drinken , niet buitengaan ....HOOGST abnormaal ! Hij had toen een geweldige dikke en gespannen buik.... zomaar uit het niets.... de dagen ervoor niks aan gemerkt.... Het was toen ook een geluk dat ik nog niet naar mijn werk was vertrokken, want dan had ik hem 's middags dood gevonden. Ben toen ook met hem naar de DA gereden. Daar staken ze een naald in zijn buik waarna het bloed er uit gutste.. Mijn hart stond toen letterlijk stil. Ze hebben hem toen meegenomen voor een spoedoperatie. En ik ben al wenend terug naar mijn werk gereden.... want daar hadden ze er geen begrip voor dat mijn hoofd helemaal niet naar werken stond....
En ondertussen dacht ik dat ik wobbe nooit meer levend zou terugzien


Dikke knuffels aan Nino vanwege ons

wobbetje schreef:Dat is écht om je rot te schrikken.... ik kan mij voorstellen dat dat nog wel een paar dagen zal nazinderen.....
Het is inderdaad een geluk dat het gebeurde toen je nog niet weg was.
Gelukkig heeft de DA hem goed kunnen helpen en zal het nu wel goedkomen met hem..... bij zoiets merk je nogmaals wat voor impact een hond op je leven heeft

Ik heb het ook meegemaakt toen wobbe twee jaar geleden 's morgens bij het opstaan wezenloos bleef liggen en niets wou, niet eten, niet drinken , niet buitengaan ....HOOGST abnormaal ! Hij had toen een geweldige dikke en gespannen buik.... zomaar uit het niets.... de dagen ervoor niks aan gemerkt.... Het was toen ook een geluk dat ik nog niet naar mijn werk was vertrokken, want dan had ik hem 's middags dood gevonden. Ben toen ook met hem naar de DA gereden. Daar staken ze een naald in zijn buik waarna het bloed er uit gutste.. Mijn hart stond toen letterlijk stil. Ze hebben hem toen meegenomen voor een spoedoperatie. En ik ben al wenend terug naar mijn werk gereden.... want daar hadden ze er geen begrip voor dat mijn hoofd helemaal niet naar werken stond....
En ondertussen dacht ik dat ik wobbe nooit meer levend zou terugzien


Dikke knuffels aan Nino vanwege ons

Ik heb gelukkig een werkgever die weet hoeveel de honden voor mij betekenen. Ze hebben allemaal naar hem geinformeerd en dat doet mij toch wel goed.
En het was voor hun vanzelfsprekend dat Nino voor alles ging.
Daar ben ik wel heel blij om.