Lieve Ashley
Geplaatst: 27 sep 2008, 17:19
We hebben op 08-08-2008 onze liefste Ashley moeten laten inslapen. Ze is bijna 13 jaar geworden...We hebben haar gekocht bij een fokker uit Didam, Corry van den Berg. Het advies om een hond te nemen kwam van mijn artsen. Omdat ik ernstig ziek ben vonden hun het een goed idee als er dus altijd "iets" was om voor te blijven vechten....En hoe gelijk hadden ze!!! In die 13 jaar hebben we samen erg veel meegemaakt, veel operaties, ziekenhuisopname's, het verdriet om het ongewenst kinderloos zijn en een pijnlijke scheiding. Steeds als ze me aankeek me die bruine ogen wist ik weer waarvoor ik het deed. En als ik niet in de lappenmand zat dan zat zij er wel in...gebroken voorpoot, gebroken sesambeentjes, overactieve schildklier, nietwerkende schildklier...noem het en ze heeft het gehad...
Februari 2007 sprong ze op de bank om even lekker te gaan slapen maar ineens begonnen ze heel hoog te piepen en overstrekte ze zichzelf helemaal, snel opgepakt naar de dierenarts. Die constateerde epilepsie mogelijk door een hersenbloeding. Met medicijnen heeft het tot november 2007 geduurd voor ze opnieuw een hersenbloeding kreeg met zo'n heftige epilepsie dat ze er bijna niet meer uitkwam. Gelukkig met veel medicatie is ze er weer uit gekomen. Helaas kon ze niet meer mee wandelen en lag ze eigenlijk de hele dag te liggen. Dat vonden we erg sneu dus hebben we zo'n fietskar voor kinderen gekocht ( die je ook als een soort buggy kunt gebruiken) Ashley er in en wandelen maar....Ze vond het heerlijk! Zo hebben we nog een half jaar veel plezier met haar gehad. Tot 5-8-2008 we s'morgens beneden komen en er iets met haar oog is....het puilde er bijna helemaal uit, ze lag ook zachtjes te piepen. Snel de dierenarts gebeld en we konden direct komen. Volgens de dierenarts was het helemaal foute boel, ze had een enorme hoge oogdruk waardoor haar oog er dus bijna uit viel en ze ontzettend veel pijn had. Met pijnstillers en oogdruppels hebben we het tot vrijdag aangekeken maar het werd niet beter...Ze wilde niks meer alleen in de hal bij de voordeur liggen. S'middags de dierenarts gebeld en hebben we haar thuis in het bijzijn van haar 1e baasje en onze andere huisdieren laten inslapen. Het was goed zo, normaal werkte ze een narcose altijd enorm tegen, als de dierenarts dacht dat ze sliep en ik wegging begon ze 9 van de 10 x weer te kwispelen...Nu dus niet, ze heeft me nog een keer aangekeken en is in slaap gevallen. Ze is nog ruim 1,5 uur bij ons geweest tot het dierencrematorium haar op kwam halen.
Nooit gedacht dat ik het nog zou zeggen maar wat mis ik de natte sokken als ze weer eens een halve waterbak door de kamer had verspreid, het vele stofzuigen of het stiekem pikken van brood van het aanrecht.
Lieve Ashley al komt er zeker weten nog een labrador na jou jij blijft altiijd mijn oogappeltje !
Februari 2007 sprong ze op de bank om even lekker te gaan slapen maar ineens begonnen ze heel hoog te piepen en overstrekte ze zichzelf helemaal, snel opgepakt naar de dierenarts. Die constateerde epilepsie mogelijk door een hersenbloeding. Met medicijnen heeft het tot november 2007 geduurd voor ze opnieuw een hersenbloeding kreeg met zo'n heftige epilepsie dat ze er bijna niet meer uitkwam. Gelukkig met veel medicatie is ze er weer uit gekomen. Helaas kon ze niet meer mee wandelen en lag ze eigenlijk de hele dag te liggen. Dat vonden we erg sneu dus hebben we zo'n fietskar voor kinderen gekocht ( die je ook als een soort buggy kunt gebruiken) Ashley er in en wandelen maar....Ze vond het heerlijk! Zo hebben we nog een half jaar veel plezier met haar gehad. Tot 5-8-2008 we s'morgens beneden komen en er iets met haar oog is....het puilde er bijna helemaal uit, ze lag ook zachtjes te piepen. Snel de dierenarts gebeld en we konden direct komen. Volgens de dierenarts was het helemaal foute boel, ze had een enorme hoge oogdruk waardoor haar oog er dus bijna uit viel en ze ontzettend veel pijn had. Met pijnstillers en oogdruppels hebben we het tot vrijdag aangekeken maar het werd niet beter...Ze wilde niks meer alleen in de hal bij de voordeur liggen. S'middags de dierenarts gebeld en hebben we haar thuis in het bijzijn van haar 1e baasje en onze andere huisdieren laten inslapen. Het was goed zo, normaal werkte ze een narcose altijd enorm tegen, als de dierenarts dacht dat ze sliep en ik wegging begon ze 9 van de 10 x weer te kwispelen...Nu dus niet, ze heeft me nog een keer aangekeken en is in slaap gevallen. Ze is nog ruim 1,5 uur bij ons geweest tot het dierencrematorium haar op kwam halen.
Nooit gedacht dat ik het nog zou zeggen maar wat mis ik de natte sokken als ze weer eens een halve waterbak door de kamer had verspreid, het vele stofzuigen of het stiekem pikken van brood van het aanrecht.
Lieve Ashley al komt er zeker weten nog een labrador na jou jij blijft altiijd mijn oogappeltje !
!